همین؟

زندگی های آن ها همین‌قدر اهمیت داشت؟این همان پایان غیرمنصفانه ای است که به من گفتند باید به‌خاطرش گریه کنم و خشمگین شوم و همه‌چیز را نفرین کنم؟آیا همان یک روزی که مملو از خاطرات خالکوبی و ساحل بود یکی از این لحظه های بین اغاز و پایان است که باید منغتنم بشمارم؟آیا آن‌ها فقط به این دنیا امدند تا بمیرند؟ایا عشق بیهوده و بی‌نتیجه است؟ایا اصلا مقدر شده تنها چیی که نمیتوان دزدید از دست برود،آیاهیچ‌کس،هیچ‌کس در این دنیا نیست،چه انسان،چه سایه،دشمن یا خدا که جواب من را بدهد؟

_به امید دلبستم