هوشنگ_ابتهاج

هوشنگ_ابتهاج

به نستعلیق قرآن می سپارم اشتباهم را
چه لذت بخش کرده خط چشمانت گناهم را

نمی دانم که لذت را بچسبم یا که غیرت را
بیندازم به تو یا که رقیبانم نگاهم را

چه مغرورم ! ولی آنقدر زنجیرم به احساسم
که تا رد می شوی کج می کنم سمت تو راهم را

مرا آشفته ی خود کرده ای اما ببین مویت
چگونه رام خود کرده ست خودکار سیاهم را

برای بردن ایمان من لبخند هم کافی ست
همین یک شعله آتش می زند انبار کاهم را