تو بعد از کشف الکل،

تو بعد از کشف الکل،

شاعرانه ترین کشف بشری

من از سرودن تو

مست می شوم...!

امید زنده بودنم..محال است دستهایت را رها کنم..من به تو و تو به من گره کور خورده این..مطمئن هستم هر دندانی بخواهدبازش کند یا دندانش خرد میشود.یا من دندانش را خردمیکنم..فدای تک تک نفس هات بشم..زیبای من..اخی که دلم لک زده واسه بوسیدن چشمات..فدای تو عمرم..