این بار که آمدی....

این بار که آمدی....
تنها یک بغل دوستت دارم
با خودت بیاور.!!
و خراب کن تمام پل های
پشت سرت را..
تا دیگر
هیچ راه رفتنی نماند....
همچو پروانه ای رها شده از پیله
که راهی جز آسمان ندارد....
بگذار تمام راه ها به من ختم شودند!! من «آمدنت» را
بی هیچ رفتنی دوست دارم....!!