خلاصم کن از این برزخ، از این حال و هوای تلخ

خلاصم کن از این برزخ، از این حال و هوای تلخ
تنفـر دارم از بودن دراین بی انتــــــهایِ تلـخ

نباید مضطرب باشـد، زبانِ خون دلهـایم
سراغِ واژه میگردم ، سراغِ  تازه های تلخ

شبیهِ کودکی تنها دلم سرگیجه میخواهد
تزارِ روسیه وُدکا، بچرخانم خدایِ تلخ

دو رنگِ طـوسی و مشکی به شکلم عینیـــت داده
به پوچی متهم هستم ، به تبلیغِ  فضای تلخ