( به نامِ او , که در مخروبه یِ شام )
( به نامِ او , که در مخروبه یِ شام )
( حریمِ کودکی , گشته دلارام )
نوحه مخصوص سینه زنی . کپی کاملا آزاد.
=================
((( پرسش و پاسخ )))
س= عمّه این وادیِِّ غم افزا کجاست ؟
کاینچنین از بهرِ ما محنتسراست ؟
ج= جانِ عمّه شامِ پر درد و بلاست .
امتدادِ ظلم و جورِ کربلاست .
س= عمّه این یاسی که در تشت طلاست .
بر مشامِ تار و پودم آشناست .
ج= جانِ عمّه آینه یِ احمدنماست .
کشتیِ نجات و مصباح الهداست .
زینتی از دوشِ ختم الانبیاست .
بوسه گاهِ اوّلین شاه ولاست .
دلبری از گلشنِ آلِ عباست .
نورِ چشمِ مادرم خیرالنساست .
مظهرِ اندیشه هائی پر بهاست .
هم غبارِ چهره یِ او توتیاست .
رهبری از دینِ نابِ مصطفاست .
گر چه از سیمین تن و پیکر جداست .
سوّمین گلواژه یِ شمس الضّحاست .
مرقدِ بابایِ او , دارالشّفاست .
دیده مادر را که قدِِّ او دو تاست .
دیده بدری در شبِ قدرش دوجاست .
بر دلش داغِ امامِ مجتباست .
بی گمان غمگین به حالِ زارِ ماست .
گویِ آن چوگانِ ظلمِ اشقیاست .
گاه بر تشت , گه به روی نیزه هاست .
گاه در دامِ یزیدِ بی حیاست .
گاه در کُنجِ تنورِ خولیاست .
* جانِ عمّه , این دیارِ نینواست .
هسته و سرچشمه یِ جور و جفاست .
عرصه یِ آن کوفیانِ بی نواست .
سر زمینِ رنگ و نیرنگ و ریاست .
سر به سر , بیگانه با مهر و وفاست .
لعنت و نفرینِ حق , بر آن رواست .
* ای عظیم این تلِِّ خاکی تا بپاست .
بهرِ ما این چرخِ دون ظلمتسراست .
** چون دلت اندر رکابِ اولیاست .
اَجرِ تو , با صاحبِ روزِ جزاست .
( عمّه این وادیِِِّ غم افزا کجاست ؟ )
================÷÷÷÷
شعر= از عبدالعظیم عربی = خوزستان .
( حریمِ کودکی , گشته دلارام )
نوحه مخصوص سینه زنی . کپی کاملا آزاد.
=================
((( پرسش و پاسخ )))
س= عمّه این وادیِِّ غم افزا کجاست ؟
کاینچنین از بهرِ ما محنتسراست ؟
ج= جانِ عمّه شامِ پر درد و بلاست .
امتدادِ ظلم و جورِ کربلاست .
س= عمّه این یاسی که در تشت طلاست .
بر مشامِ تار و پودم آشناست .
ج= جانِ عمّه آینه یِ احمدنماست .
کشتیِ نجات و مصباح الهداست .
زینتی از دوشِ ختم الانبیاست .
بوسه گاهِ اوّلین شاه ولاست .
دلبری از گلشنِ آلِ عباست .
نورِ چشمِ مادرم خیرالنساست .
مظهرِ اندیشه هائی پر بهاست .
هم غبارِ چهره یِ او توتیاست .
رهبری از دینِ نابِ مصطفاست .
گر چه از سیمین تن و پیکر جداست .
سوّمین گلواژه یِ شمس الضّحاست .
مرقدِ بابایِ او , دارالشّفاست .
دیده مادر را که قدِِّ او دو تاست .
دیده بدری در شبِ قدرش دوجاست .
بر دلش داغِ امامِ مجتباست .
بی گمان غمگین به حالِ زارِ ماست .
گویِ آن چوگانِ ظلمِ اشقیاست .
گاه بر تشت , گه به روی نیزه هاست .
گاه در دامِ یزیدِ بی حیاست .
گاه در کُنجِ تنورِ خولیاست .
* جانِ عمّه , این دیارِ نینواست .
هسته و سرچشمه یِ جور و جفاست .
عرصه یِ آن کوفیانِ بی نواست .
سر زمینِ رنگ و نیرنگ و ریاست .
سر به سر , بیگانه با مهر و وفاست .
لعنت و نفرینِ حق , بر آن رواست .
* ای عظیم این تلِِّ خاکی تا بپاست .
بهرِ ما این چرخِ دون ظلمتسراست .
** چون دلت اندر رکابِ اولیاست .
اَجرِ تو , با صاحبِ روزِ جزاست .
( عمّه این وادیِِِّ غم افزا کجاست ؟ )
================÷÷÷÷
شعر= از عبدالعظیم عربی = خوزستان .
- ۵۱.۶k
- ۱۲ مهر ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۳۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط