بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت چهارم :
رقیه، دختری دیگر از امیر المؤمنین علیه السلام بود. لقبش ام کلثوم صغری و مادرش ام حبیبه است که نامشان صهبا بود . دختر او عاتکه نیز با او بود که بعد از شهادت امام حسین (ع) و هنگام حمله دشمن به خیام در زیر پای اسبان به شهادت رسید.
رمله،همسر امام حسن مجتبی علیه السلام و مادر حضرات قاسم و عبدالله، فرزندان امام حسن (ع) بود که درکربلا حاضر شد و شاهد جانبازی و شهادت فرزندانش بود.
حضرات فاطمه، سکینه، رقیه و رباب نیز خانواده امام حسین علیه السلام بوذند که همراه پدر و همسر خود عازم شدند.
در واقع باید معلوم میشد که این لشکر کشی عظیم و شوق به این جنایات هولناک، فقط علیه امیر المؤمنین و فاطمه و اولاد ایشان علیهم السلام بوده است -یعنی دشمنی با اهل بیت، به جای مودت نسبت به آنها - چنان که یزید گفت: حقی بود از پدرانم، که من از این خاندان پس گرفتم. و معلوم شد که در میان انبوه مسلمانان، فقط تعداد قلیلی به آنها مودت داشتند! پس دین لقلقه زبان شده بود.
نتیجه : بنابراین، اگر هیچ حکمتی بیان نشود، جز همین که فرزندان امیرالمؤمنین و فاطمه زهراء علیهم السلام، با خانواده خود، بدون قصد جنگ و حتی بنا به دعوت مسلمانان، به راه افتادند تا برای همگان در طول تاریخ معلوم شود که اسلام جعلی و بدلی، کدام است و به جای مودت به اهل بیت، چه خصومت و لجاجتی در دل داشتند و دارند که اگر فرصتی بیابند چه می کنند، کافیست.
پس این همراهی و حضور خاندان، به تمامی مسلمانان و مردمان جهان، تا آخر الزمان، ملاک، محک و میزان تشخیص حق از باطل را داد، مضافاً بر این که برای تبیین نقش هر کدام از آنان در این نهضت و نیز اثرشان در بقا، تداوم و تحقق اهداف آن، باید کتابها نوشت؛ به ویژه نقش دختر امیر المؤمنین و فاطمه زهراء، حضرت زینب کبرا علیها السلام.(پایان)
پاسخ قسمت چهارم :
رقیه، دختری دیگر از امیر المؤمنین علیه السلام بود. لقبش ام کلثوم صغری و مادرش ام حبیبه است که نامشان صهبا بود . دختر او عاتکه نیز با او بود که بعد از شهادت امام حسین (ع) و هنگام حمله دشمن به خیام در زیر پای اسبان به شهادت رسید.
رمله،همسر امام حسن مجتبی علیه السلام و مادر حضرات قاسم و عبدالله، فرزندان امام حسن (ع) بود که درکربلا حاضر شد و شاهد جانبازی و شهادت فرزندانش بود.
حضرات فاطمه، سکینه، رقیه و رباب نیز خانواده امام حسین علیه السلام بوذند که همراه پدر و همسر خود عازم شدند.
در واقع باید معلوم میشد که این لشکر کشی عظیم و شوق به این جنایات هولناک، فقط علیه امیر المؤمنین و فاطمه و اولاد ایشان علیهم السلام بوده است -یعنی دشمنی با اهل بیت، به جای مودت نسبت به آنها - چنان که یزید گفت: حقی بود از پدرانم، که من از این خاندان پس گرفتم. و معلوم شد که در میان انبوه مسلمانان، فقط تعداد قلیلی به آنها مودت داشتند! پس دین لقلقه زبان شده بود.
نتیجه : بنابراین، اگر هیچ حکمتی بیان نشود، جز همین که فرزندان امیرالمؤمنین و فاطمه زهراء علیهم السلام، با خانواده خود، بدون قصد جنگ و حتی بنا به دعوت مسلمانان، به راه افتادند تا برای همگان در طول تاریخ معلوم شود که اسلام جعلی و بدلی، کدام است و به جای مودت به اهل بیت، چه خصومت و لجاجتی در دل داشتند و دارند که اگر فرصتی بیابند چه می کنند، کافیست.
پس این همراهی و حضور خاندان، به تمامی مسلمانان و مردمان جهان، تا آخر الزمان، ملاک، محک و میزان تشخیص حق از باطل را داد، مضافاً بر این که برای تبیین نقش هر کدام از آنان در این نهضت و نیز اثرشان در بقا، تداوم و تحقق اهداف آن، باید کتابها نوشت؛ به ویژه نقش دختر امیر المؤمنین و فاطمه زهراء، حضرت زینب کبرا علیها السلام.(پایان)
- ۱۹
- ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط