خدایا !!!

خدایا !!!

ﮔﺎﻩ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻫﺎ...
ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ ﻭ ﻣﯿﺸﻤﺎﺭﻡ ﺣﺴﺮﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﻭ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻭﺟﺪﺍﻧﻢ ﺭﺍ...
ﻣﻦ ﮐﺪﺍﻡ ﻗﻠﺐ ﺭﺍﺷﮑﺴﺘﻢ؟
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍ ﻟﻪ ﮐﺮﺩﻡ؟
ﮐﺪﺍﻡ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﻨﯿﺪﻡ؟
ﻭ ﺑﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ؟
ﮐﻪ ﺍﯾﻨﭽﻨﯿﻦ ﺩﻟﺘﻨﮕﻢ و تنها...

خدایا !!!

میدانم... میدانم که تنهایی هایم تاوان همه "نه"های است که نگفتم تا دل کسی نشکند...
تاوان "محبت هایی "است که زیادی هدر دادم تا دلی به دست آورم...
تاوان "دوستت دارم های "آبکی که جدی گرفتم...
تاوان همه"سادگی "که در این دنیا هزار چهره به خرج دادم...
آری میدانم...