آدمـ هـا کـه ” عــوض ” می شـونـد . .

آدمـ هـا کـه ” عــوض ” می شـونـد . .
از ” سـلام ” و ” شـب بـخیـر ” گـفتـنشان
مـی شود ایـن را فـهمیـد !
از “بوسه هایشان ”
از ” حـرف هـا ” و ” نـگاه هـا ”
از گـودال هـای ِ عـمیـقی کـه
بیـن ِ تــو و خـودشان می کـنـند
و تـویـش را پُــر از دلیـل مـی کُنند