ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﻢ !

ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﻢ !
ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ
ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﺑﯿﺰﺍﺭﯼ
ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺁﯾﺎ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺭﺳﯿﺪ ﺁﺧﺮ؟
ﻭ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ ﺑﺮ ﺳﺮ ِ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﻝﻫﺎﯼ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ؟
ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺷﺎﺧﻪ ﺩﺭ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﻤﻪ ﺁﻏﻮﺵ
ﺭﯾﺸﻪ ﺩﺭ ﺭﯾﺸﻪ ﻫﻤﻪ ﭘﯿﻮﻧﺪ
ﻭﯾﻨﮏ ، ﺍﻧﺒﻮﻩ ِ ﺩﺭﺧﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ، ﺑﻪ ﺩﻝ ِ ﺑﺴﺘﻪﯼ ﻣﺎ ،ﻣﺮﻏﯽﺳﺖ
ﮐﺰ ﻗﻔﺲ ﺩﺭ ﻧﮕﺸﺎﺩﯾﻤﺶ
ﻭ ﺑﻪ ﻋﺬﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﻭﻧﺪﺭﯾﻦ ﺑﺎﻍ ِ ﺧﺰﺍﻥ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺟﺰ_ﺳﻤﻮﻡ_ﺳﺘﻢ_ﺁﻭﺭﺩﻩ_ﻫﻮﺍﯾﯽ_ﻧﯿﺴﺖ
ﺭﻩ ِ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻧﺪﺍﺩﯾﻤﺶ ..