این منم

این منم
شِیطاטּ نیستَم
فِرشته هَم نیستم
خُدا هَم نیستم
فَقط دُختَرم!
ازنوعِ ساده اش...
حَوا گونہ فِکر میکُنم
نہ سیب خورده ام نہ گندم
ولے در سحرگاه یک روز ...
مرا از بهشت بہ دنیاے زمینے آوردند
همین !
فَقط بہ خاطِرِ یک سیب
تا کُجا بایَد تاواטּ داد...؟
مَ טּ همیْنَم
ن ہ ..چش مآטּ آبے دآرَم
ن ہ.. کف ش پ آشنہ بُل ند..
روے چَ مטּ هآ غَلت میزنَم
ن گرآטּ پ آک شُ دטּ رژ لب م
نی ستم..!
خ آلِص آنہ هَمینَمْ...!