عصر جمعه،

عصر جمعه،
مثل آدم خوشحالیه که وسایلشو جمع کرده
و منتظره که دوستاش بیان دنبالش و برن سفر،

ولی نمیدونه که یادشون رفته ببرنش
و گوشیاشون توی جاده آنتن نمیده
و غروب زنگ میزنن بهش که ببخش،
یادمون رفت بیایم دنبالت...