نکته ها و پیام های سوره نبأ آیه 1-5:

نکته ها و پیام های سوره نبأ آیه 1-5:

1- «نبأ» به معنای خبرِ مهم و حتمی است که از آیات بعد فهمیده می‏شود مراد از آن خبر برپاشدن قیامت و رستاخیز است.

2- در روایات، حضرت علی علیه السلام به عنوان یکی از مصادیقِ‏ «نَبَأٌ عَظِیمٌ» معرّفی شده است.
حافظ محمد بن مؤمن شیرازی که از علمای اهل سنت است نقل کرده که رسول اللَّه ص در تفسیر عَمَّ یَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ‏ فرمود: منظور ولایت علی است که از آنها درباره آن در قبر سؤال می‏شود، و هیچکس در شرق و غرب عالم، در بر و بحر از دنیا نمی‏رود مگر اینکه فرشتگان از او درباره ولایت امیر مؤمنان ع بعد از مرگ پرسش می‏کنند، و به او می‏گویند: دینت چیست؟ پیامبرت کیست؟ و امامت کیست؟ (" رسالة الاعتقاد" ابو بکر محمد بن مؤمن الشیرازی (طبق نقل احقاق الحق جلد 3 صفحه 484))

3- درباره معاد، کفار چند گروهند: بعضی آنرا محال و برخی بعید دانسته و برخی تردید می‏ورزند و برخی دیگر لجاجت می‏کنند.

4- سؤال، گاهی برای فهمیدن مطلب است که مورد تأیید و تأکید قرآن است، چنانکه می‏فرماید: «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ» امّا گاهی سؤال، برای ایجاد تشکیک و تردید در ذهن دیگران است، آنهم در امور قطعی و حتمی مانند وقوع قیامت که قرآن در این آیات، آن را مورد مذمّت قرار می‏دهد.

5- شروع سخن با طرح سؤال، در تأثیر کلام مؤثّر است.

6- تشکیک در قیامت، کار کافران است.

7- اگر سوال طبیعی بود باید جواب داد ولی اگر شیطنت بود برخورد لازم است.

8- در برابر طعنه و کنایه به مقدّسات و باورهای قطعی، با قاطعیّت باید سخن گفت.

9- در برابر تردید، باید حرف حق را تکرار کرد.

10- قیامت دورنیست. (حرف سین رمز نزدیک بودن است)

11- قیامت، روز کشف حقائق است.