برای شیطنت های بی وقفه،

برای شیطنت های بی وقفه،
‌بیخیالی های هر روزه،
‌ناز و کرشمه های من و آینه
‌خنده های بلند و بی دلیل،
‌حالا اما،
‌دخترک حساس و نازک و نارنجی درونم چه بی هوا این همه بزرگ شد!
‌چه قدی کشیده طاقتم!
‌ضرب آهنگ قلبم چه آرام و منطقی میزند!
‌چه شیشه ای بودم روزی،
‌حالا اما به سخت شدن هم رضا نمیدهم!
‌به سنگ شدن می اندیشم،
اینگونه اطمینانش بیشتر است! ‌
‌‌این روز ها لحن حرفهایم اینقدر جدی است که خودم هم از خودم حساب میبرم...
‌در اوج شادی هم قهقهه سر نمیدم! و تنها به لبخندی اکتفا میکنم...
‌
‌
🍀 🍃 💚