نهضت مبارزه با لاغری علیه رژیم کالری معکوس:
نهضت مبارزه با لاغری علیه رژیم کالری معکوس:
پنج، شش سال قبل وقتی برای اولین بار یک مدل فرانسوی حاضر شد عکس های واقعی و بی رتوش خود را به نمایش بگذارد، نهضت مبارزه با لاغری شکل گرفت. بهانه این نهضت، کمپینی بود که یک عکاس ایتالیایی علیه لاغری افراطی راه انداخته بود اما ایزابل کاروی 25 ساله که در آن زمان به دلیل سوء تغذیه تنها 30 کیلوگرم وزن داشت، با انتشار عکس هایش دنیای مد را تکان داد. سردمداران صنعت مد مورد انتقاد و تهاجم قرار گرفتند و قوانین جسته و گریخته ای تصویب شد که آنها را موظف می کرد سلامت مدل هایشان را تضمین کنند. اما هیچ کدام از این قوانین باعث نشد تا بیماری انورکسیا یا همان بی اشتهایی عصبی دست از سر مدل ها بردارد و رژیم های «کالری معکوس» آنها را را پایان دهد. ایزابل کارو یک سال و نیم قبل به خاطر عوارض این بیماری از دنیا رفت و مرگ او نهضت لاغری را هم از داغی انداخت.
اما قبل از ایزابل کارو، مرگ یک مانکن برزیلی در سال 2006 و درست در شبی که قرار بود طی مراسمی از مانکن های بین المللی عکاسی شود دنیای مد را تکان داده بود. این مانکن 38 کیلویی تنها سیب و گوجه فرنگی می خورد و سال ها بود که از بیماری انورکسیا رنج می برد.
مرگ این مانکن برزیلی بعد از مرگ همتای اروگوئهای او که دچار نارسایی قلبی شده بود، اتفاق افتاد و سازمان بهداشت جهانی را وادار کرد تا در گزارشی نگرانی خود را از کم وزنی بیش از حد دختران جوان و گرسنگی کشیدن مفرط آنها برای لاغری اعلام کند. بعد از این هشدار، موجی در برزیل و اسپانیا به راه افتاد تا جلوی فعالیت مانکنهای بسیار لاغر گرفته شود و برگزار کنندگان نمایش لباس در این کشورها برای مدت کوتاهی سعی کردند مدل های خیلی لاغر خود را از کار کنار بگذارند. این موج از آرژانتین و انگلستان هم گذشت و به اسپانیا رسید که در آن برگزار کنندگان مد لباس موظف شدند قبل از شروع هر برنامه، گواهی سلامت مدلهای خود را ارائه دهند و مانکن های سایز صفر، یعنی کمتر از سایز 34 زنانه را با مانکن های چاق تری که سالم تر به نظر می رسند جایگزین کنند.
پنج، شش سال قبل وقتی برای اولین بار یک مدل فرانسوی حاضر شد عکس های واقعی و بی رتوش خود را به نمایش بگذارد، نهضت مبارزه با لاغری شکل گرفت. بهانه این نهضت، کمپینی بود که یک عکاس ایتالیایی علیه لاغری افراطی راه انداخته بود اما ایزابل کاروی 25 ساله که در آن زمان به دلیل سوء تغذیه تنها 30 کیلوگرم وزن داشت، با انتشار عکس هایش دنیای مد را تکان داد. سردمداران صنعت مد مورد انتقاد و تهاجم قرار گرفتند و قوانین جسته و گریخته ای تصویب شد که آنها را موظف می کرد سلامت مدل هایشان را تضمین کنند. اما هیچ کدام از این قوانین باعث نشد تا بیماری انورکسیا یا همان بی اشتهایی عصبی دست از سر مدل ها بردارد و رژیم های «کالری معکوس» آنها را را پایان دهد. ایزابل کارو یک سال و نیم قبل به خاطر عوارض این بیماری از دنیا رفت و مرگ او نهضت لاغری را هم از داغی انداخت.
اما قبل از ایزابل کارو، مرگ یک مانکن برزیلی در سال 2006 و درست در شبی که قرار بود طی مراسمی از مانکن های بین المللی عکاسی شود دنیای مد را تکان داده بود. این مانکن 38 کیلویی تنها سیب و گوجه فرنگی می خورد و سال ها بود که از بیماری انورکسیا رنج می برد.
مرگ این مانکن برزیلی بعد از مرگ همتای اروگوئهای او که دچار نارسایی قلبی شده بود، اتفاق افتاد و سازمان بهداشت جهانی را وادار کرد تا در گزارشی نگرانی خود را از کم وزنی بیش از حد دختران جوان و گرسنگی کشیدن مفرط آنها برای لاغری اعلام کند. بعد از این هشدار، موجی در برزیل و اسپانیا به راه افتاد تا جلوی فعالیت مانکنهای بسیار لاغر گرفته شود و برگزار کنندگان نمایش لباس در این کشورها برای مدت کوتاهی سعی کردند مدل های خیلی لاغر خود را از کار کنار بگذارند. این موج از آرژانتین و انگلستان هم گذشت و به اسپانیا رسید که در آن برگزار کنندگان مد لباس موظف شدند قبل از شروع هر برنامه، گواهی سلامت مدلهای خود را ارائه دهند و مانکن های سایز صفر، یعنی کمتر از سایز 34 زنانه را با مانکن های چاق تری که سالم تر به نظر می رسند جایگزین کنند.
- ۴.۶k
- ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط