گاهی زشت ترین بخش بدن آدم ها،

گاهی زشت ترین بخش بدن آدم ها،
 "ذهن شان" است؛

ذهن آدم ها، مثل یک حفره عمیق،
پر می شود از خیلی چیزهای زشت؛
از شک، از بدبینی، از برداشتهای بد،
از نگاه پر غرور به دیگران، از توقع زیاد،
از خودبینی زیاد؛

ذهن آدمها گاهی تبدیل میشود به عضو زشت بدن؛
آنقدر بدن را زشت می کند که صدتا
جراحی زیبایی هم کاری از پیش نمی‌برد؛

کاش می‌شد،
جای بینی، جای شکم و پا،
آدم "ذهنش" را جراحی می کرد؛
هرچه کلمات بد بود، هرچه افکار ناچسب و بدبینانه بود، هرچه نادوستی و پر توقعی بود،
می‌آورد بیرون
جایش، کلمات خوب تزریق می کرد؛
ذهن اش را پر می کرد از چیزهایی که مردم، وقتی می دیدنش، ازش حس قشنگی بگیرند،
حس نرمی...حس مهربانی...حس مثبت
کاش آدم ها را می شد اینجور عمل زیبایی کرد..

       "ذهن زیبا، زندگی را زیبا می کند..."