پارت۶.رمان یاس سیاه.موسیقی خون .شب های بیخوابی
آن روز خبری از کلاس و تمرین نبود. هانا بعد از ناهار، وقتی در اتاق را باز کرد، اولین چیزی که دید پنجره‌ی گرد و بزرگ بود که نورش ساده و بی‌رنگ روی کف چوبی می‌افتاد. اتاق بیش از حد ساکت و سرد بود.
هانا وسایلش را از کیف بزرگ بیرون آورد؛ لباس‌های رنگی، جوراب‌های طرح‌دار، یک عروسک کوچک و چند دفتر با جلدهای پر از گل. با ذوق همه را روی تخت سمت چپ مرتب کرد. بعد با نگاهی به پنجره گفت:
– این پنجره خیلی خالیه… می‌شه یه کاریش کنم؟
یرین که روی تخت سمت راست نشسته بود، بی‌حوصله جواب داد:
– هر کاری می‌خوای بکن، فقط نصفه‌ی منو دست نزن.
هانا از توی کیفش چند برچسب شیشه‌ای رنگی درآورد. با دقت شروع کرد به چسباندنشان، طوری که نصف سمت خودش پر از رنگ‌های شاد و روشن شد، ولی نصف دیگر که سمت یرین بود، دست‌نخورده و سرد باقی ماند. وقتی نور از پشت شیشه گذشت، انگار اتاق به دو دنیا تقسیم شده بود.
شب که شد، سکوت همه‌جا را گرفت. نور کم‌رنگی از پنجره به کف چوبی افتاده بود و دو رنگ متفاوتش را بیشتر نشان می‌داد. هانا روی تخت غلت زد، بعد آرام گفت:
– بیداری؟
– آره.
– خوابم نمی‌بره.
– مشکل خودته.
هانا کمی ساکت ماند ولی بعد با صدای آهسته ادامه داد:
– می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
– اگه باعث نشه فردا پشیمون شم، بپرس.
– چرا اینجایی؟ منظورم اینجاست… بین این همه آدم.
یرین لحظه‌ای ساکت ماند. نفسش سنگین شد.
– چون فروخته شدم.
هانا سرش را بلند کرد، انگار حرفی را شنیده که خیلی خوب می‌فهمد.
– منم…
برای چند ثانیه هیچ‌کدام حرف نزدند. بعد یرین با صدای آرام ولی محکم گفت:
– فرقش اینه که من بعدش مجبور شدم… اون کار رو انجام بدم.
– چه کاری؟
– اولین مأموریت. اولین قتلم. هنوز هم باهاش کنار نیومدم. هر شب تو خواب می‌بینمش. اون نگاهش… نمی‌ره از ذهنم.
هانا زمزمه کرد:
– منو هم فروختن. ولی قبلش… سال‌ها فکر می‌کردم خانواده‌ای که پیششون بودم، واقعاً پدر و مادرم هستن. وقتی فهمیدم نیستن… دیگه هیچ‌چیز مثل قبل نبود.
یرین کمی نرم‌تر شد.
– عجیب نیست؟ ما حتی گذشته‌مون رو خودمون انتخاب نکردیم ولی باید تا آخرش بارشو بکشیم.
– شاید… ولی حداقل الان یه نفر هست که بفهمه چی کشیدی.
آن شب از خاطرات کودکی گفتند، از لحظات شادی که حالا شبیه رویا شده بود. از آرزوهای کوچک مثل داشتن یک روز آزاد بیرون از این دیوارها. از اینکه آدم‌هایی که هیچ‌وقت ندیدیشان، می‌توانند آینده‌ات را بفروشند.
وقتی اولین نورهای صبح از پنجره‌ی دو رنگ گذشت و به کف اتاق افتاد، هنوز هر دو بیدار بودند…
هانا وسایلش را از کیف بزرگ بیرون آورد؛ لباس‌های رنگی، جوراب‌های طرح‌دار، یک عروسک کوچک و چند دفتر با جلدهای پر از گل. با ذوق همه را روی تخت سمت چپ مرتب کرد. بعد با نگاهی به پنجره گفت:
– این پنجره خیلی خالیه… می‌شه یه کاریش کنم؟
یرین که روی تخت سمت راست نشسته بود، بی‌حوصله جواب داد:
– هر کاری می‌خوای بکن، فقط نصفه‌ی منو دست نزن.
هانا از توی کیفش چند برچسب شیشه‌ای رنگی درآورد. با دقت شروع کرد به چسباندنشان، طوری که نصف سمت خودش پر از رنگ‌های شاد و روشن شد، ولی نصف دیگر که سمت یرین بود، دست‌نخورده و سرد باقی ماند. وقتی نور از پشت شیشه گذشت، انگار اتاق به دو دنیا تقسیم شده بود.
شب که شد، سکوت همه‌جا را گرفت. نور کم‌رنگی از پنجره به کف چوبی افتاده بود و دو رنگ متفاوتش را بیشتر نشان می‌داد. هانا روی تخت غلت زد، بعد آرام گفت:
– بیداری؟
– آره.
– خوابم نمی‌بره.
– مشکل خودته.
هانا کمی ساکت ماند ولی بعد با صدای آهسته ادامه داد:
– می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
– اگه باعث نشه فردا پشیمون شم، بپرس.
– چرا اینجایی؟ منظورم اینجاست… بین این همه آدم.
یرین لحظه‌ای ساکت ماند. نفسش سنگین شد.
– چون فروخته شدم.
هانا سرش را بلند کرد، انگار حرفی را شنیده که خیلی خوب می‌فهمد.
– منم…
برای چند ثانیه هیچ‌کدام حرف نزدند. بعد یرین با صدای آرام ولی محکم گفت:
– فرقش اینه که من بعدش مجبور شدم… اون کار رو انجام بدم.
– چه کاری؟
– اولین مأموریت. اولین قتلم. هنوز هم باهاش کنار نیومدم. هر شب تو خواب می‌بینمش. اون نگاهش… نمی‌ره از ذهنم.
هانا زمزمه کرد:
– منو هم فروختن. ولی قبلش… سال‌ها فکر می‌کردم خانواده‌ای که پیششون بودم، واقعاً پدر و مادرم هستن. وقتی فهمیدم نیستن… دیگه هیچ‌چیز مثل قبل نبود.
یرین کمی نرم‌تر شد.
– عجیب نیست؟ ما حتی گذشته‌مون رو خودمون انتخاب نکردیم ولی باید تا آخرش بارشو بکشیم.
– شاید… ولی حداقل الان یه نفر هست که بفهمه چی کشیدی.
آن شب از خاطرات کودکی گفتند، از لحظات شادی که حالا شبیه رویا شده بود. از آرزوهای کوچک مثل داشتن یک روز آزاد بیرون از این دیوارها. از اینکه آدم‌هایی که هیچ‌وقت ندیدیشان، می‌توانند آینده‌ات را بفروشند.
وقتی اولین نورهای صبح از پنجره‌ی دو رنگ گذشت و به کف اتاق افتاد، هنوز هر دو بیدار بودند…
- ۳.۰k
- ۲۳ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
