ﺗﯿﺮ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻪ آﺧﺮ ﺑﺮﺳﺪ

ﺗﯿﺮ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻪ آﺧﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﺪس ﻧﻤﯽ زد ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﺪ

ﭘﺪرش ﭼﯿﺰ زﯾﺎدی ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ، ﻓﺮات
ﯾﮏ دو ﻗﻄﺮﻩ ﺿﺮری داﺷﺖ ﺑﻪ اﺻﻐﺮ ﺑﺮﺳﺪ ؟

ﺑﺎ د اﻧﮕﺸﺖ ﻫﻢ اﯾﻦ ﺣﻨﺠﺮﻩ ﻣﯿﺸﺪ ﭘﺎرﻩ
ﭼﻪ ﻧﯿﺎزی ﺑﻪ ﺳﻪ ﺷﻌﺒﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭘﺮ ﺑﺮﺳﺪ

ﺧﻮب ﺷﺪ ﻋﺮش ﻫﻤﻪ ﻧﻮر ﮔﻠﻮ را ﺑﺮداﺷﺖ
ﺣﯿﻒ ﺧﻮن ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺧﺎک ﺳﺘﻤﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ ؟

ﺧﻮن ﺣﯿﺪر ﺑﻪ رﮔﺶ ، در ﺗﺐ و ﺗﺎب اﺳﺖ
وﻟﯽ ﺑﮕﺬارﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﻦ ﻋﻠﯽ اﮐﺒﺮ ﺑﺮﺳﺪ

دﻓﻦ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﻧﺶ ﻧﻌﻞ ﻧﺒﯿﻨﺪ اﻣﺎ
دﺳﺖ ﯾﮏ ﻧﯿﺰﻩ ﺑﺮآن ﺣﻠﻖ ﻣﻄﻬﺮ ﺑﺮﺳﺪ

ﺷﻌﻠﻪ ور ﻣﯿﺸﻮد اﯾﻦ داغ دوﺑﺎرﻩ
وﻗﺘﯽ
ﺷﯿﺮ در ﺳﯿﻨﻪ ﺑﯽ ﮐﻮدک ﻣﺎدر ﺑﺮﺳﺪ

زﯾﺮ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ، ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ
ﺗﯿﺮ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﮐﻪ آن ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻪ آﺧﺮ ﺑرسد