{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﻮ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻤﻮﻥ ﺯﻝ ﻣﯿﺰﺩﻡ ﺑﻪ ﭼﺮﺍﻏﺎﯼ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪ ﺑﻌﺪ

ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﻮ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻤﻮﻥ ﺯﻝ ﻣﯿﺰﺩﻡ ﺑﻪ ﭼﺮﺍﻏﺎﯼ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﺩﯾﻘﻪ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﯿ ﺸﺪ
ﺗﺎ ﯾﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻓﮏ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﯾﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺎﺹ ﺩﺍ ﺭﻡ
ولی ﻭﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺗﺎﯾﻤﺮ ﺩﺍﺭﻩ ﮐﻤﺮﻡ ﺷﮑﺴ ﺖ
دیدگاه ها (۶)

کاش میشد بی کسی را چاره کرد / دفتر دلواپسی را پاره کردیک سحر...

من ازاین فاصله ها دلگیرمبی تواینجا چه غریبانه شبی میمیرمساعت...

یه قانونی هست که میگه:هر وقت جوراب پات باشه حتما حتما حتما د...

“چیز” است دیگرگاهی دلش می خواهدجای خالی تمامی کلمات فارسی را...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط