حرفهایت را با کسی بزن که با جغرافیای کلماتت آشناست

حرفهایت را با کسی بزن ... که با جغرافیای کلماتت آشناست ... کسی که می تواند وقتهایی که شبیه یک کوه یخی می شوی ... آفتابی شود و آبت کند ... آرام ، آرام ... کسی که می داند وقتهایی که سکوت می کنی ... یعنی حرفهایت جایی گیر کرده ... و می تواند دست دراز کند و آن همه کلمه ی بازیگوش را بگذارد توی دهانت ... کسی که ناگفته ی تو را بفهمد ... !