حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمودند:

حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمودند:
برای مردگان خود هدیه بفرستید.

با تعجب پرسیدند: یا رسول اللّه هدیه مردگان دیگر چیست؟

و ایشان فرمودند: دعا و صدقه.

و بعد ادامه دادند و فرمودند:
ارواح مؤمنان هر شب جمعه به آسمان دنیا مقابل خانه‌ها و منزلهای خود می آیند و با آواز حزین و گریه، فریاد می‌زنند که: ای اهل من! و ای اولاد من و ای پدر من و ای مادر من و ای خویشان من، بر ما مهربانی کنید، خدا شما را رحمت کند. آنچه در دست ما بود، حساب و کتاب نکردیم و جمع کردیم، دیگران از آن سود بردند و عذاب و حساب آن برگردن ما ماند.

و با گریه می گویند: ای خویشان ما، بر ما ترحم نمائید، ولو به یک درهم یا قرص نانی یا جامه و پوشاکی، امیدوارم خداوند جامه‌های بهشتی بر شما بپوشاند.

سپس حضرت رسول گریه کرد آنقدر که از هق‌هق گریه نای سخن گفتن نداشت. سپس فرمود: اینها برادران دینی شمایند که بعد از سروری و آقائی و نعمت، در خاک پوسیدند.

و پیامبر فرمود:
مردگان ادامه دهند که، افسوس، اگر آنچه در دست داشتیم انفاق می‌کردیم و در اطاعت حق و رضای خدا بودیم محتاج شما نبودیم و به طرف شما دست دراز نمی‌کردیم.

سپس با حسرت و پشیمانی برمی‌گردند و فریاد می‌زنند ای مؤمنان هرچه زودتر چیزی برای ما بفرستید. (منازل الآخرة، ص 38)

بله این حال و روز پدربزرگ، مادر بزرگ، پدر، مادر،‌ برادر، خواهر،‌ دوست، همسایه و هرکسی که می‌شناختید و اکنون در دل تاریک خاک گرفتار شده است، می‌باشد.

بلند شو، بلند شو بخاطر خودت هم که شده، اگر می‌توانی یک سر به مزار شهر برو، دوری در میان خانه‌های کوچک آن بزن و برای این و آن فاتحه‌ای بخوان.(اگر هم نمی‌توانی از همان جایی که هستی)

اگر بدست آوردن دل زنده‌ها سخت باشد، دل مرده‌ها را به همین راحتی می‌توان به دست آورد و خوشحالشان کرد.

خدا را چه دیدی، شاید فردا روز هم که من و شما از اهالی آن دیار شدیم، کسی به سراغتان بیاید و از تنهایی درمان آورد.