گاهی برای اجابت خواسته هایت ؛

گاهی برای اجابت خواسته هایت ؛
هر کاری می کنی
امـا نمی شود که نمی شود . . .
دست به دامن خود خدا می شوی و از خودش می خواهی آرامت کند اما "صبر"می خواهد
پس دست به دامان ائمه می شوی ،
دست به دامان خوبان این روزگار اما باز هم "صبر" می خواهد
دست به دامن نذر می شوی ، دعا می کنی
زیارت می روی اما باز هم "صبر" می خواهد
پا در هر راهی می گذاری انتهایش این است که باید صبر کنی ،
صبر صبر صبر
درست همان چیزی که یا نداریم یا کم داریم
وقتی همه این ها را کنار هم می گذارم می بینم اگر صبور باشیم همان کار اول یعنی :
توکل واقعی به خدا در کنار صبر
یعنی اعتماد واقعی به خدا داشتن یعنی همان آرامش واقعی در پناه امن الهی . . .
. «خدایا ؛ یادم باشد صبور باشم . . . »