من زنی را میشناسم که

من زنی را میشناسم که
هم ظریف بود، هم محکم،
هم تکیه گاه بود،
هم تکیه دادن به شانه های مردانه را دوست داشت.
زنی که سنگفرش های یک خیابان معمولی
با خیابان های پاریس برایش فرقی نمیکرد
و حال دلش با تابش آفتاب و تماشای گیاه
و پرنده ها و کتاب ها و موسیقی خوب میشد
‌#زندگی
#عشق
#عاشقانه
#عاشقانه_خاص
#متن
#خاطره
#داست_داشتنی
#آفربنش
#ویسگون
دیدگاه ها (۸)

😘❤️💔😘پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، ...

🌱پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، پیش ...

سناریو: ماه سرخ

من زنی را میشناسم که هم ظریف بود، هم #محکم، هم تکیه گاه بود،...

من زنی را میشناسم که هم ظریف بود، هم محکم، هم تکیه گاه بود، ...

من زنے را می‌شناسم ڪه هیچ‌گاه در انتظار ظهور دستے براے برآور...

من زنی را می‌شناسم کههیچ‌گاه در انتظار ظهور دستی برای برآورد...

#روز_مرد_نزدیک_است.#جوراب_لایق_تو_نیست#تو_لایق_بهترینهایی.#ب...

بانو حواست باشد ...مرد تو سنگ بنای وجودش را با غرور گذاشته ا...

بانوروزمردنزدیک استبانو حواست باشد ...مرد تو سنگ بنای وجودش ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط