ازخودم پرسیدم

ازخودم پرسیدم!
حال خوش یعنی چه؟!
و دلم پرشد از آواز بهار...

زندگی مال من است
من خدا را دارم
عشق رامی فهمم...
خوشی خاطره درحس من است..!
حال خوب این نفس رفته و برآمده است...

این نگاهی که در آئینه و آب
روشنی های تو را می بیند
و به پایان شب ایمان دارد...

حال خوش یعنی من به کسی می نازم،
که در آغوش و نوازش هایش؛
جا برای همه هست..!

من خدا را دارم
و دلم روشن از امید شکفتن هایی ست
که به اندوه خزان می تابد...

حال خوب یعنی
زندگی، دوست، نگاه، شعر
و یک پنجره ی بارانی
که خدا می بارد
باور اینکه در این جای شلوغ..!
در هیاهوی نفس گیر زمین..!
دست من دست خداست

حال خوش یعنی این...