دستم از آنچه تو میخواستی خالی بود

دستم از آن‌چه تو می‌خواستی خالی بود
من اما پُر بودم
از خالیِ کلامِ تو پُر بودم
دلم پُر از هوای تو کردن بود
پس هوای تو کردم
ای آسمانِ پُرپرنده‌ی آبی‌تر
ای لاجوردِ کاشیِ فیروزه
ای چشمانِ تو!

وصی پور