امروز...

امروز...
فهمیدم...
چقدر تنــــــــــــهام ...
چقدر غریبـــــــــــــم ...
فهمیدم...
تو اوج باور مهــــــــــــــم بودن...
چقد بی ارزشــــــــــــــم ...
چقدر ســــــــــــــــــــــادمو کسی ارزش سادگیو مهربانیمو نمیدونه...
واقعـــــــــــــــــا چطوری باید زندگی کنم تو این دنیای نامردی...
که هرکی فقط به فکرخودشه...
نمیدونم...
باید خــــــــــــــــوب باشم یا بـــــــــد...
سالم زندگی کنم یا در لجـــــــــــــــــن زار دست و پا بزنم...
چــــــــــقدر در برابر بی مهریا سکـــــــــــــــوت کنم...
چقدر احتــــــــــرام و حرمت نگه دارم... لبخنـــــــــــــــد و مهربانیمو تا کجا ادامه بدم...
چرا همه خوبیهامو پـــــــــــــــــــــــــــــــای حـــــــــــماقتـــــــــــت وضعفم میزارن...
خدااااااااااااایااااااااااااا...!!!
خستـــــــــــــــــــــــــه ام...
از...دنــــــــــــــیات...از آدمـــــــــات...!!!