{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گاه آدم، خود آدم، عشق است.

گاه آدم، خود آدم، عشق است.
بودنش عشق است.رفتن و نگاه کردنش عشق است. دست و قلبش عشق است.
در تو عشق می.جوشد، بی آنکه ردش را بشناسی. بی آنکه بدانی از کجا در تو پیدا شده...
#محمود_دولت_آبادی
دیدگاه ها (۱)

کجاست جای رسیدن و پهن کردن یک فرش و بی خیال نشستن؟ #سهراب

دوست بداریدو بگذارید که دوست داشته شویدآدم بدونِ این بساط‌ها...

این آدمای خسته توی اتوبوسی که آخر شب داره میره سمت آخرین ایس...

زندگی در نهایت رها کردن و فراموشیه ولی چیزی که بیشتر از همه ...

دســتانِ تو...امنیــتِ بی‌مرزِ دنیــاست...#صدایِ تــو...آرام...

مگر چشمانِ تو چه فرقی داشت... که هر بار نگاهت کردم، دلم آرا...

* این نوشته خیلی به دلم نشست:تو زیبا بمان و بگذار با دیدنت ه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط