شوق وصا ل

شوق وصا ل

شوق دیدار و امید وصل دوست              
هر چه را خوانم و دانم نام اوست
در ازل خلقم نمود او پاک پاک              
کز دو عالم هیچم نبودی ترس و باک
صید این عالم مرا در بند ساخت             
در درونم رعشه ای کرد و بتاخت
ابتدا آیینه ی پاکی شکست                   
 در ازل هر آنچه بود از هم گسست
صد هزاران کینه و صدها گناه              
هر چه در خلقت ببودی شد تباه
عاقبت نور الهی رو بکرد                   
صد هزاران کینه را نابود کرد
دست پر مهرش به سویم شد دراز         
گشت پنهان ز کس هر آنچه راز
عشق زیبایش درونم خانه کرد             
 مهر بی حدش وجودم لانه کرد
شوق من در دیدن و وصل به اوست     
عشق والا را ستانم من ز دوست