(6)

(6)
در حالت اول:
مسافر فراموش می کند که مسافر هست!
بی خیال دنیا!
در لحظه زندگی کن!
خوش باش!
خدا هست !( البته فرمایشی و نه واقعی!)
ممکن هست مسافر خدا را هم قبول داشته باشد ولی همین قدر
حاظر نمیشه که از راهنمایی پروردگار بهره ببرد تا نجات یابد!
مشغول خوشی ها هست! و یا گرفتاری ها!
معلوم نیست حتما هم خوش بگذراند!