بخشش را "بخش " کن...محبت را "پخش" کن...

بخشش را "بخش " کن...محبت را "پخش" کن...
غضب "پریشانی " است...نهایتش " پشیمانی "است... شکیبایی بر هر " دعوایی " ، " دواست "...  هر چه " بضاعتمان " کمتر است..."قضاوتمان " بیشتر است...  با " خویشتنداری "..."خویشاونداری "... به " خشم " " چشم " نگو...  سوء تفاهم " تیرخطایی " است...که از " گمان " رها می شود! انسان " خوشرو " ...گل " خوشبو " است. " دوست داشتن " ... را " دوست بدار ". از " تنفر " ...متنفر باش  به " مهربانی " ...مهر بورز  با آشتی... " آشتی " کن از " جدایی " ... " جدا " باش  و از دورویی " دوری "