{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

چون درختی در صمیم سرد و بی ابر زمستانی

-چون درختی در صمیم سرد و بی ابر زمستانی
هر چه برگم بود و بارم بود
هر چه از فر بلوغ گرم تابستان و میراث بهارم بود
هر چه یاد و یادگارم بود
ریخته ست

چون درختی اندر اقصای زمستانم 
ریخته دیری ست 
هر چه بودم یاد و بودم برگ

#مهدی_اخوان_ثالث

دیدگاه ها (۱)

-به من گفتی که دل دریا کن ای دوستهمه دریا از آنِ ما کن ای دو...

-هرچه انسان‌تر باشیم زخم‌ها عمیق‌تر خواهندبود.هر چه بیشتر دو...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط