برای خودم...

برای خودم...

بسم_الله .
.
می شود هر عاشقی حاجت روا... امّا تو، نه!
هر کسی یک دفعه زد ما را صدا... امّا تو، نه!

بار ِ عام عاشقی در اربعین دادم ببین؛
یک جهان شد عازم کرب و بلا ... امّا تو، نه!

تیره دل را در حریم کبریایی راه نیست
پای پاکان میرسد تا نینوا... امّا تو، نه!

این زیارت حاصل اشک و پریشان حالی است
میدهم بر عاشقان مزد عزا... امّا تو، نه!

گریه کردی، ناله داری، ظاهراً هم عاشقی؛
گر چه هستم با صدایت آشنا ... امّا تو، نه!

زائران را یک به یک مادر نشانم میدهد؛
می شوند از بین آدم ها جدا... امّا تو، نه!

بین چه کردی که میان اینهمه عشاق ما؛
ارمنی هم آمده در چشم ما... امّا تو، نه!
.
.
.
رو سیاهم ، خسته ام، اما به جان خواهرت؛
حاتم آخر رد کند دست گدا... امّا تو، نه! .