من بلد نیستم

من بلد نیستم
ذره ذره دوست داشتنم
رو برات رو کنم
نمی‌تونم دلم هواتو نکنه
بلد نیستم وسط شلوغی کارام جوابت رو ندم، نمی‌تونم خودمو مشتاق نشون ندم
وقتی می‌بینمت دست و پامو گم می‌کنم
و بلد نیستم این همه هیجان رو قایم کنم
نمیشه وقتی می‌خندی برای خندیدنت ضعف نکنم. بلد نیستم از ذوق داشتن دستات توی دستام بال درنیارم.
من بلد نیستم ذره ذره عشقم رو برات رو کنم و توی بغلت مست نشم. نمی‌تونم خط به خطتو حفظ نشم، نمیشه یادم بره که چیا سر ذوقت میاره، بلد نیستم دلم یهو هواتو نکنه. تو چی؟ بلدی از این همه دوست داشتنم دلزده نشی؟