ﻧﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺑﺎﺩﻩ ﺑﻤﺎﻧﻢ ﮔﺎﻫﯽ ...

ﻧﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺑﺎﺩﻩ ﺑﻤﺎﻧﻢ ﮔﺎﻫﯽ ...
ﻧﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﯿﻨﻪ ﺑﺮﺁﺭﻡ ﺁﻫﯽ ...
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺳﯿﻨﻪ ﺑﺮﺁﯾﺪ ﻧﻔﺴﻢ ...
ﻧﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺑﺎﺩﻩ ﺳﺮﺁﯾﺪ ﻧﻔﺴﻢ ...
ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺷﺮﺍﺑﻢ ﺑﺪﻫﯿﺪ ...
آخرین لحظه ی عمرم میِ ﻧﺎﺑﻢ ﺑﺪﻫﯿﺪ ...
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺴﺖ ﻭ ﺧﺮﺍﺑﻢ ﺯ ﻣﯽ ﻧﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ ...
ﺭﺍﺣﺖ ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﺑﺪ ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻨﯿﺪ ...
ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﯾﮏ ﺗﺎﺑﻮﺗﯽ ...
ﺗﺨﺘﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﭼﻮﺏ ﺭﺯ ﯾﺎﻗﻮﺗﯽ ...
ﻫﺮ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺟﻮﺍﺑﺶ ﺑﮑﻨﯿﺪ ...
ﺍﺯ ﻣﯽ ﺧﺎﻟﺺ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﺧﺮﺍﺑﺶ ﺑﮑﻨﯿﺪ ...
ﻣﺰﺩ ﻏﺴﺎﻝ ﻣﺮﺍ ﺳﯿﺮ ﺷﺮﺍﺑﯽ ﺑﺪﻫﯿﺪ ...
ﻣﺴﺖ ﻣﺴﺖ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﺎﻝ ﺧﺮﺍﺑﯽ ﺑﺪﻫﯿﺪ ...
ﺑﻌﺪ ﻏﺴﻠﻢ ﻭﺳﻂ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﻣﻦ ﭼﺎﮎ ﮐﻨﯿﺪ ...
ﺍﻧﺪﺭﻭﻥ ﺩﻝ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻗﻠﻢ ﺗﺎﮎ ﮐﻨﯿﺪ ...
ﺑﻪ ﻧﻤﺎﺯﻡ ﻣﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭﺍﻋﻆ ...
ﭘﯿﺮ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﻏﺰﻟﯽ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻆ ...
ﺟﺎﯼ ﺗﻠﻘﯿﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﻟﯿﻦ ﺳﺮﻡ ﺩﻑ ﺑﺰﻧﯿﺪ ...
ﺷﺎﻫﺪﯼ ﺭﻗﺺ ﮐﻨﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﻒ ﺑﺰﻧﯿﺪ ...
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺷﯿﻮﻥ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﻡ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ ...
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻣﺴﺖ ﻭ ﺧﺮﺍﺏ ﺍﺯ ﻣﯽ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﮐﻨﯿﺪ ...
ﺭﻭﯼ ﻗﺒﺮﻡ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺑﺮﻓﺖ ...
ﺁﻥ ﺟﮕﺮ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭ ﺑﺮﻓﺖ ...