وصیتنامه امام حسین (ع) و تعیین وصی خود

وصیتنامه امام حسین (ع) و تعیین وصی خود

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ
هنگامی که وقت شهادت امام حسین (ع)، فرا رسید، دختر بزرگش به نام فاطمه (س) را به حضور طلبید و نوشته ای پیچیده و وصیتی آشکار را به او سپرد، زیرا علی بن الحسین امام سجاد (ع) در آن وقت به سخنی بیمار بود، به گونه ای که گویا در حال احتضار است.
فاطمه (س) آن وصیتنامه را گرفت و بعدا آن را به برادرش علی بن الحسین (ع) داد.
امام باقر (ع) پس از نقل ماجرای فوق، فرمود: سوگند به خدا، آن وصیتنامه و طومار پیچیده، به ما رسید.
یکی از حاضران پرسید: (فدایت گردم، در آن طومار، چه نوشته شده بود؟).
امام باقر: (سوگند به خدا، آنچه از زمان آدم (ع) تا پایان دنیا، مورد نیاز انسانها است در آن وجود دارد و به خدا احکام حدود و مجازاتهای مرتکبین جرائم، حتی جریمه خراش، در آن، ثبت است). (221)
داستانهای اصول کافی