فی البداعه

فی البداعه

ای عجب عشق چنان آتشی انداخت به جانم که ندانم

ای بسا خواب و خیالت به سرم اسب دواند که ندانم

ای دریغ از تو که رفتی و نپرسی ز من نام و نشانم

ای دریغ از من خسته تو بیا از غم و غصه برهانم