مثه فرشای نایینی. شبیه

مثه فرشای نایینی. شبیه قلعه زندی. توچی فهمیدی ازموجا. که موهاتو نمی بندی. تو نقاشی شدی بانو. خدا رویاتو میدیده. همه اندامتو باعشق. خودش شخصا تراشیده. چه ذوقی کرد وقتی که. کشیدش ناز چشماتو. لبت طعم عسل بودو. غزل کردش سراپاتو. تموم عالم از گل بود. تورو از دل سرشت انگار. مبارک باد میگفتو. به خود میبالید از این کار. بهت بابوسه جون بخشید. به دنیایی نشونت داد. ملایک سجده میکردن. که ابلیسم به خاک افتاد. خدا باخلقت یک زن. هنرمندارو عاجز کرد. هزاران سال تاریخو. واسه تو فرش قرمز کرد. مثه فرشای نایینی. شبیه قلعه زندی. به جرات گفتمو میگم. تو امضای خداوندی....