ای جان جهان جان و جهان بنده تو

ای جان جهان جان و جهان بندهٔ تو
شیرین شده عالم ز شکر خندهٔ تو

صد قرن گذشت و آسمان نیزد ندید
در گردش روزگار مانندهٔ تو