#𝙁𝙞𝙫𝙚.𝙮𝙚𝙖𝙧𝙨.𝙤𝙛.𝙨𝙞𝙡𝙚𝙣𝙘𝙚
#𝙁𝙞𝙫𝙚.𝙮𝙚𝙖𝙧𝙨.𝙤𝙛.𝙨𝙞𝙡𝙚𝙣𝙘𝙚
𝗽𝗮𝗿𝘁 17
این عکس..
نگاهش را از من برنداشت
{پنج سال پیش گرفته شده}
سکوت..
من به عکس خیره شدم
لباسم
چهره ام
حتی آن گیرهی کوچکی که در موهایم زده بودم
همهچیز آشنا بود
اما...
پنج سال پیش؟
من آن موقع...
شش ساله بودم
{این غیر ممکنه}
سونگهو گفت:
{نه}
یک قدم جلو آمد
{غیر ممکن اینه که تو هیچ چیز یادت نباشه}
جونگکوک فورا بین ما قرار گرفت
{کافیه}
سونگ هو درحالی که به او نگاه میکرد پوزخند تلخی زد گفت
{هنوز هم میخوای ازش محافظت کنی؟}
{از چی حرف میزنی؟}
{از حقیقت}
جونگکوک دستش را مشت کرد
{تو پنج سال ناپدید شدی^ همه فکر کردن مردی^ بعد امشب ظاهر شدی و انتظار داری من حرفت رو باور کنم؟}
سونگ هو برای چند ثانیه ساکت ماند فهمید که نباید مستقیم حرفی را بزند..
بعد به آرامی گفت:
{من پنج سال ناپدید نشدم}
جونگکوک به او خیره شد
سونگ هو ادامه داد:
{من پنج سال فرار میکردم}
از کی؟}
سونگ هو نگاهش را به تاریکی پشت سرش دوخت
و برای اولین بار...
ترس را در چهره اش دیدم
{از همون کسی که امشب دیدید}
یونگی زیر لب گفت:
{مردی که مرده}
سونگ هو سرش را تکان داد
{اون مرد...}
چند ثانیه مکث کرد
{هیچ وقت نمرده بود}
جونگکوک با عصبانیت گفت:
{پس چرا جسدش پیدا شد؟}
سونگ هو به او نگاه کرد
{چون اون جسد، جسد خودش نبود}
و درست همان لحظه...
چراغ های مدرسه خاموش شدند
همه چیز در تاریکی فرو رفت
من صدای نفس کشیدن کسی را درست کنار گوشم شنیدم
یک نفر آرام گفت:
{بالاخره پیدات کردم}
و بعد...
دستی دور مچم حلقه شد
.... 🦖⚧
این پارت و پارت دیگه پارت هدیه هستن
ببینید دخترم سومی چقددددد مهربونههه کثافتت منههه اگه تونستم یکم دیگه پارت بعدو میزارم نت مون داره تموم میشهههعع نهههه من نموخوامممم
𝗽𝗮𝗿𝘁 17
این عکس..
نگاهش را از من برنداشت
{پنج سال پیش گرفته شده}
سکوت..
من به عکس خیره شدم
لباسم
چهره ام
حتی آن گیرهی کوچکی که در موهایم زده بودم
همهچیز آشنا بود
اما...
پنج سال پیش؟
من آن موقع...
شش ساله بودم
{این غیر ممکنه}
سونگهو گفت:
{نه}
یک قدم جلو آمد
{غیر ممکن اینه که تو هیچ چیز یادت نباشه}
جونگکوک فورا بین ما قرار گرفت
{کافیه}
سونگ هو درحالی که به او نگاه میکرد پوزخند تلخی زد گفت
{هنوز هم میخوای ازش محافظت کنی؟}
{از چی حرف میزنی؟}
{از حقیقت}
جونگکوک دستش را مشت کرد
{تو پنج سال ناپدید شدی^ همه فکر کردن مردی^ بعد امشب ظاهر شدی و انتظار داری من حرفت رو باور کنم؟}
سونگ هو برای چند ثانیه ساکت ماند فهمید که نباید مستقیم حرفی را بزند..
بعد به آرامی گفت:
{من پنج سال ناپدید نشدم}
جونگکوک به او خیره شد
سونگ هو ادامه داد:
{من پنج سال فرار میکردم}
از کی؟}
سونگ هو نگاهش را به تاریکی پشت سرش دوخت
و برای اولین بار...
ترس را در چهره اش دیدم
{از همون کسی که امشب دیدید}
یونگی زیر لب گفت:
{مردی که مرده}
سونگ هو سرش را تکان داد
{اون مرد...}
چند ثانیه مکث کرد
{هیچ وقت نمرده بود}
جونگکوک با عصبانیت گفت:
{پس چرا جسدش پیدا شد؟}
سونگ هو به او نگاه کرد
{چون اون جسد، جسد خودش نبود}
و درست همان لحظه...
چراغ های مدرسه خاموش شدند
همه چیز در تاریکی فرو رفت
من صدای نفس کشیدن کسی را درست کنار گوشم شنیدم
یک نفر آرام گفت:
{بالاخره پیدات کردم}
و بعد...
دستی دور مچم حلقه شد
.... 🦖⚧
این پارت و پارت دیگه پارت هدیه هستن
ببینید دخترم سومی چقددددد مهربونههه کثافتت منههه اگه تونستم یکم دیگه پارت بعدو میزارم نت مون داره تموم میشهههعع نهههه من نموخوامممم
- ۷.۲k
- ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط