پادشاهی بود که فقط یک چشم و یک پا داشت.

پادشاهی بود که فقط یک چشم و یک پا داشت.
پادشاه به تمام نقاشان قلمرو خود دستور داد
تا یک پرتره زیبااز او نقاشی کنند.

اما هیچکدام نتوانستند؛
آنان چگونه می‌توانستند با وجود نقص در یک
چشم و یک پایپادشاه،
نقاشی زیبایی از او بکشند؟

سرانجام یکی از نقاشان گفت که
می‌تواند این کار را انجام دهد
و یک تصویر کلاسیک از پادشاه نقاشی کرد.

نقاشی او فوق‌العاده بود
و همه را غافلگیر کرد.
او شاه را در حالتی نقاشی کرد
که یک شکار را مورد هدفقرار داده بود؛

نشانه‌گیری با یک چشم بسته
و یک پای خم شده.

چرا ما نتوانیم از دیگران چنین تصاویری
نقاشی کنیم؛

پنهان کردن نقاط ضعف
و برجسته ساختن نقاط قوتآنان.