می خندم…

می خندم…
ساده می گیرم…
ساده می گذرم…
بلند می خندم و با هر سازی میرقصم …
نه اینکه دل خوشم!
نه اینکه شادم و از هفت دولت آزاد!
مدتی طولانی شکســــتم، زمین خوردم،
سخــــتی دیدم، گــــریه کردم و حالا …
برای " زنده ماندن" خودم را به "کوچه ی علی چپ" زده ام …!
روحم بزرگ نیــــست! دردم عمیــق است …
می خندم که جای زخــم ها را نبینی …