از تو به من

از تو به من
ریشه ای که نهال
هم نشد
از من به من
بوی لاشه ی افکار
می آید
یک روز حرف هایم درونم انفجار
خواهد کرد
و
تکه پاره های تنم
به رویت پرت خواهد شد
طاقتی که تاق
نشده است ازمن
سزای بود و نبودت
است
بودی که رویا
می شود
و نبودی
که سر از واقعیت در می آورد
مردم شعرم را نمی خوانند دیگر
از مرز یاوه گذشته ام
چه کنم
می خواهم
ریزلرزه های شعرم
جلوی انفجار پایان قصه ام را بگیرد