غریب آمد و غمگین، غریبه راهی شد

غریب آمد و غمگین، غریبه راهی شد
تمام سهم من از عشق رو سیاهی شد

 غزل نوشتم و گفتم که باز خواهد گشت
غزل بهانه ی واهی، غزل تباهی شد

 یقین که دیر به خود آمدم یقین دیر است
کدام  پیچ در این جاده اشتباهی شد؟

 دوباره این من و این خاطرات و این کوچه
پس از تو زندگیم غرق در سیاهی شد

 خیال و ذهن تو راحت، شکست خوردم باز
هر آنچه گفتی و کردی، هر آنچه خواهی شد