وقتی که دستانم را می گیری

وقتی که دستانم را می گیری

حالِ پادشاهی را دارم که مردمش دوست می دارندش

و یا حالِ شاعری که اولین اثرش سرودِ ملی می شود

وقتی که دستانم را می گیری به همراهِ آن لبخندِ زندگی بخشت

حس و حالِ کودکی را دارم که اولین قدم هایش را برمی دارد

و یا حالِ فیلسوفی

که پس از سال ها

به پاسخِ یک سوالِ جهانی رسیده است

نمی دانی

چه شوری

چه امیدی

چه سعادتی

به جسم و جانم می بخشی

وقتی که دستانم را می گیری