ما که توقعمان زیاد نبود!

ما که توقعمان زیاد نبود!
دلمان کسی را می‌خواست که
ما را بلد باشد!
وقتی ببینیم نیست؛
دلسرد می‌شویم، سکوت می‌کنیم و
به هیچ کنشی، واکنش نمی‌دهیم...
وقتی بارها بودیم و دیده نشدیم،
حرف زدیم و شنیده نشدیم،
چای ریختیم و تنهایی خوردیم،
فیلم دیدیم و تنهایی خندیدیم،
بغض کردیم و تنهایی اشک ریختیم،
و از یک جایی به بعد، ما کسانی را داشتیم که دوستشان نداشتیم!
صحبت از خیالبافی و ایده آل پردازی نیست!
صحبت این است که آدم‌ها برای ماندن، انگیزه می‌خواهند...
دلشان که گرم نباشد،
بی حس می‌شوند،
پشت می‌کنند به هرچیزی که
بود و می‌روند...
برای همیشه می‌روند...
نرگس_صرافیان_طوفان‌ 📷 :