به چیزهایی قانع شدیم و برای چیزهایی دعوا می‌کنیم که برای

به چیزهایی قانع شدیم و برای چیزهایی دعوا می‌کنیم که برای بچه‌هاست. خیال می‌کنیم همه‌ی دنیا همین است.

ما مثل کسی هستیم که بدبختی و دربه‌دری زیادی کشیده و حالا خانه‌ی بزرگی به او داده‌اند و همین‌که از در وارد می‌شود در همان اولین اتاق که دستشویی هست می‌نشیند. آن اتاق حتی بزرگ هم باشد باز دستشویی است.
هرچه به او بگویند:"بیا آن‌طرف، آنجا اتاق‌های راحت‌تری هست"ولی او به همان‌جا دل خوش کرده

این داستانِ دنیاست
اشتیاق ما به سمت چیزهای دیگر رفته است
ما از حقایق بزرگ‌تر، تلقی‌ای نداریم. بحث این نیست که روحمان حقیر است؛ اصلاً عقل‌مان، شهوت‌مان، غضب‌مان، هیچ‌کدام متعادل نشده... هنوز بچه‌ایم

#حسین‌‌هنوز‌زنده‌است
#در‌خیمه‌ی‌حسین‌علبه‌السلام
#روضه‌ی‌رضوان
#قم