...

...
رنج گرانم را به صحرا می دهم، صحرا نمی گیرد
اشک روانم را به دریا می دهم، دریا نمی گیرد

تا در کجا بِتکانم از دامان دل این سنگ سنگین را
دلتنگی ام ای دوست! بی تو در جهانی جا نمی گیرد

با سنگ ها می گویم آن رازی که باید با تو می گفتم
سنگین دلا، دستت چرا دستی از این تنها نمی گیرد؟

می آیم و جانم به کف وین پرسشم بر لب که آیا دوست
می گیرد از من، تُحفه ی ناقابلم را یا نمی گیرد؟

#حسین_منزوی
#گل
#ایران_زیبا
#غروب_تابستانی در "بوستان اختیاریه" منطقه ۳ تهران (امروز۱۴۰۳/۵/۴)
#دلتنگی #رنج #گران #صحرا #اشک #روان #دریا #تکان #دامان #دل #دوست #دست #تنها #جان #کف #پرسش #لب #تحفه #ناقابل #غروب #پارک #بوستان_اختیاریه #تهران
#flowers
#flower
#tehran_iran
دیدگاه ها (۰)

✦ اولین گناه ✦فصل نهم: مردی که برگشت---با بدنی که آتش بود، ا...

**پارت ۲۰**نورِ کم‌جانِ صبحگاهی از بینِ درزِ پرده‌هایِ مخملی...

سناریو دارک از ران هایتانی زمان بانتنکن نیچیوا !!! 💜🖤اومدم ب...

Wooden doll 🍂 با آخرین تراش ، براده ای کوچک بر پارکت های رنگ...

.#دلیاخــــــــلاقم ...............    حکم ميکــــــنه.........

جیمز گفت و قیافه های همه بهت زده شد. یجوری بهم نگاه میکردن ا...

رنج گرانم را به صحرا می دهم، صحرا نمی گیرداشک روانم را به در...

.رنج گرانم را به صحرا میدهم،صحرا نمی گیرداشک روانم را به دری...

رنج گرانم را به صحرا میدهم، صحرا نمی گیرداشک روانم را به دری...

تا در کجا بتکانم از دامان دلاین سنگ سنگین رادلتنگیَم ای دوست...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط