باز هم رسید...

باز هم رسید...
سبحانک یا لا اله إلا أنت..
ألغوث..
ألغوث..
خلصنا من النار یارب..
بازهم مینشینم رو به رویت خدای من..همان جایی که یکسال منتظر من بود..ولی آنقدر نورهای چشمک زن دنیا کورم کرده بود که ندیدم..هنوز هم نمیبینم..
هنوز هم نفهمیدم سبحانک یا لاإله إلاإنت یعنی چه.. فقط هرسال۳۰۰بار لقلقه ی زبانم میشود و....میرود تا سال بعد..
آشناترینی ولی چقدر غریبی..نزدیک ترینی وچقدر دوری..
امسال هم آمدم ولی باحالی که از دوری ات پریشان شده..باکمری که از فرط بار گناه شکسته.. با قلبی که از سیاهی مملو گشته.. با آهی که از عمق جانم برخاسته و جگرم را میسوزاند..آری.. جگرم از فرط زیان هایی که به خودم زدم میسوزد..خدای من..
باتمام روسیاهی ولی آمدم که ازتو کمک بگیرم..
کمک کن امسال با عمق جانم بخانم..کمک کن ناله ازدل برآورم وهمزمان باآن جان بدهم و بگویم:
پاک و منزه ای..ای که معبودی جزتو نیست..
به فریادم برس
به فریادم برس
مرا از آتش رهایی ده ای پروردگار..
و در آخر.. ای خدای صبورم..
حلالم کن.. حلالم کن..