عشقم بیا که خانه قلبم خراب شد

عشقم بیا که خانه قلبم خراب شد
لبهای خشک من به امید سراب شد
رفتی تو از برم و خسته ام عجیب
چشمان خسته ام ز فراغت پر آب شد
بازآ عزیز من که هنوز عاشق توام
گلهای عشق من همه نقش بر آب شد
رسم وفا نبود که اینگونه رفته ای
کز داغ عشق تو دل وجانم کباب شد
قدری بمان که برایم تو سروری
در درس عاشقی همه کارم جواب شد
من از نبود تو ز سرایم رمیده ام
آواره ام چه بگویم که سرایم خراب شد
بر حال زار من تو مروت نما ,عزیز
مگذار بشکنم که شیشه عمرم حباب شد