آغوشت

آغوشت
حُرمتگاه ِعشقی ست
- تراویدهء شبهای مهتابی...
که عطرِ هزار باغِ اردیبشت را
در جام رویایم می ریزد....
اینکه با هوش ِ مست
از بستر سپیده دمان
بر می خیزم
- اجابت بوسه های شبانهء
شاعرِ در من است
به نیازی
از جنس ِنَفس ِ پیر منتظر
- بر درگاه...!!!!........